Bize veda ederken güneş,
Çay kokulu yeşil bahçelerden.
Sakin Doğu Karadeniz akşamında,
Arınmıştı deniz cezbelerden.
Hasrete doğru ağır ağır yol alırken,
Sahile komşu kaldırım taşında.
Senden bahsettik,
Bir bardak demli çay tadında...
Ve sonra o asude çeşmene
Düştü yolumuz.
Taş çanağından yudumladıkça
Dindi susuzluğumuz.
Ne zaman sahili kucaklasa dalgalar,
Depreşir kalb-i hazinde ince sızım.
Tek arzum sensin yalan dünyada,
Ey benim talihim, alın yazım!
(RECEP ŞEN)