RECEP ŞEN
KİŞİSEL WEB SAYFASI
www.recepsen.com
(Recep ŞEN)
Özünde yapılandırmacı yaklaşım anlayışı bulunan yeni İlköğretim Programının uygulama ve değerlendirme merhalelerinde öğretmen bir orkestra şefi gibi öğrencilerine rehberlik eder. Öğretmenin bu rehberliği sağlıklı yapabilmesi için öğrencilerinin bedensel, zihinsel ve duyuşsal gelişim özelliklerini bilmesi ve eğitim öğretim faaliyetlerinde bunları dikkate alması gerekir. Çocuğu tanımadan işe koyulmak eğitim öğretimde bizi hedeflediğimiz noktaya ulaştırmaz.
Çocuklarını birinci sınıfa kaydettiren velilerimizin okulun ilk günlerinde, çocuklarının okula intibakları noktasında çok zorluklar çektiğini biliyoruz. Birinci sınıfa yeni kaydolan çocuklarımız yoğun bir şekilde okul kaygısı yaşamaktadır. Bu kaygının temel nedeni çocukların okul öncesi yaşantılarından kaynaklanmaktadır. Öğrenci eğer öğretmenini veya okulunu değiştirmediyse ondaki bu kaygı ileriki dönemlerde giderek azalacaktır. Bu bir süreçtir sabırlı olmak gerekir. Başlangıçta ağlayıp sızlayan, annesinden ayrılmayan, okulu sevmeyen öğrenci artık arkadaşlarıyla olumlu iletişim kuracak, oyunlar oynayacaktır. Üçüncü sınıfa geldiğinde onu görünce siz de şaşıracaksınız. Aynı çocuğumuz bir önceki yıl sahip olduğu çocuksu tutum ve davranışları bırakmış, sınıf ve okul kurallarını kavramış ve bu kurallara uymaya başlamıştır.
Bu çağda oyun onun için beşinci sınıfa kadar vazgeçilmezdir. Biz eğitimciler bunu bildiğimiz için, kazandırmak istediğimiz olumlu öğrenci davranışları ve birçok ders konusunun kavratılmasında oyunu araç olarak kullanırız. Bize göre çok basit bir eylem olan oyunu çocuklarımız bu çağda bir iş olarak ciddiye alırlar. Çocuk, oyunla yeni şeyler öğrenir ve hayata merhaba der. Sosyalleşmesini oyunla tamamlar. Oyunlaştırılan eğitim öğretim etkinlikleri sayesinde öğrencilerimizin çevreleriyle sağlıklı iletişim kurma becerileri gelişir.
Aynı zamanda çevresine ve arkadaşlarına da güveni artar.
Birinci sınıfa göre öğrencilerin kasları geliştiğinden bağımsız iş yapabilme becerileri de artmıştır. Üçüncü sınıfa başlayan çocuklarımızın zihinsel becerileri geliştikçe artık her konuda kendilerini rahatça ifade etme becerileri de gelişecektir. Bu dönemde somut kavramlarla ilgili akıl yürütebilir, sıralamalar yapar, problemler çözebilirler. Yeni şeyler öğrenmek, farklı işlerle uğraşmak ilgi ve dikkatlerini çeker. Yeni şeyler öğrendikçe ve yeni beceriler kazandıkça cesaretleri artar. Bu cesaretle birlikte başarmanın hazzına varmak yeni çalışmalar için onları yüreklendirecektir.
Öğrencilerimiz bazı derslerde diğer derslere göre daha başarılı olabilirler. Bu derslerde etkinliklere katılmaya isteklidirler. Başaramadığı derslerde ise kendilerini pek göstermez, geri durur, isteksiz davranırlar.
Nasıl ki parmak izlerimiz farklıysa öğrenme şeklimiz, öğrenme süremiz ve kapasitemiz de farklıdır. Yani hepimizin dünyası farklı, kabiliyetlerimiz farklıdır. Biz eğitimciler zaman zaman derslerde öğrenme sitilleri üzerine öğrencilerimizle tartışırız. Eğer bir dersi, bir konuyu öğrenmekte güçlük çekiyorsanız yenilgiye düşmemelisiniz, ben bunu yapamam diyerek olumsuz ve yersiz düşüncelere kapılmamalısınız. Başarının önündeki en büyük engel baştan yenilgiyi kabullenmektir. Yapacağımız ilk iş, öğrenme sitilimizi, kullandığımız öğrenme yöntemlerini, çalışma ortamımızı gözden geçirerek değişikliğe gitmek olmalıdır. Öğrencilerimizle bunları bu şekilde açık açık konuşuyoruz. Bu değişikliğin birçok öğrencimizde yararlı olduğunu rahatlıkla söyleyebilirim sizlere. Şu bir gerçektir ki, uygun öğrenme ortamını oluşturabildiğimizde öğrenemeyecek öğrenci olmaz. Herkes kapasite, kabiliyet ve düzeyine göre kabını doldurur.
Bu yaş döneminde, kırk dakikalık bir derste azami dikkat süresi yirmi, yirmi beş dakikadır. Ders süresi içerisinde farklı ve zengin etkinliklerle öğrencilerin ilgi ve dikkatlerini diri tutmak önemlidir. Çünkü bu dönemde çocukların ilgi ve dikkatleri tez dağılır.
Yeni programda öğrenme etkinliği eskiye göre daha fazla öğrenci merkezlidir. Öğrenci okulda birçok bilgiyi öğrenmektedir. Önemli olan bu öğrenilen bilgilerin kalıcılığıdır. Amaç öğrenciyi bilgilendirmek değil, elde ettiği bilgileri sorgulayarak yaşantı haline getirmesine rehberlik etmektir. Bu yüzden bilgileri öğrenci yaşantısıyla ilişkilendirmeliyiz. Öğrencilere bireysel veya grup çalışmalarında sorumluluk verilmeli, araştırması gereken konuyu öğretmen rehberliğinde seçmeli, bilgiye ve kaynaklara ulaşma yolunu öğrenerek araştırma yapmalı.
Sınıf, yeni bilgilerin üretildiği bir ortamdır. Sınıfta sadece başarılı değil, her düzeyde öğrenci aktif olmalı. Öğrencilerimiz burada birbirleri ve öğretmenleri ile etkileşimleri sonucunda yeni bilgilere sahip olurlar. Çocukların akran öğrenmesi dediğimiz yöntemle, birbirleriyle sağlıklı etkileşim içerisinde olduğu sınıfta bilişsel gelişimin daha hızlı olacağı bir gerçektir. Bunun için de öğretmen, öğrencilere kendilerini rahatça ifade etme, düşüncelerini paylaşma noktasında rehberlik ederek onları cesaretlendirmelidir.
Çocuklarımızın derslerinde daha başarılı olabilmeleri için işte size bazı ipuçları: Çalışmalarını yapabilecekleri sessiz, sakin, güvenli bir ortam oluşturun. Bu çok önemli. Çalışma anında dikkatlerini dağıtabilecek şeyleri ortadan kaldırın. Kardeşi varsa ondan uzak tutun. Çocuğu aşırı heyecan ve paniğe sokacak durumlara sebep olmayın. Mümkünse evde bir çalışma odası verin. Yoksa rahat ve düzenli olarak çalışabileceği bir yer ayarlayın. Zaman zaman ona hissettirmeden yaptıklarını kontrol edin. Çocuğunuzun anlattıklarını sabırla, eleştirmeden konuşması bitene kadar dinleyin. Eve geldiğinde güler yüzle karşılayın. Unutmayın tebessüm ve güler yüz birçok güçlüğü aşmada sihirli anahtardır. Ona gününün nasıl geçtiğini sorun ve dinleyin. Çocuklarınızı başkalarıyla kıyaslamayın, onlardan yapabileceklerinden fazlasını istemeyin. Onları fazlaca eleştirmeyin, ayrıntılarla uğraşmayın, çatışma ortamına sebep olmayın. Hafta içinde sık-sık misafir kabul etmeyin. Televizyon, radyo gibi araçların sesini fazla açmayın. Bir tartışma olsa bile, mutlaka sonunu tatlıya bağlayın. Çocukların yanında tartışmayın, kavga etmeyin. Zorlandıkları dersler konusunda fikirlerini dinleyin, gerekirse destek olma yollarını birlikte arayın.
Herşey gönlünüzce olsun, başarı dileklerimle...
(23.10.2010)
- bu yazıya yorum yazmak istermisiniz?-
Özünde yapılandırmacı yaklaşım anlayışı bulunan yeni İlköğretim Programının uygulama ve değerlendirme merhalelerinde öğretmen bir orkestra şefi gibi öğrencilerine rehberlik eder. Öğretmenin bu rehberliği sağlıklı yapabilmesi için öğrencilerinin bedensel, zihinsel ve duyuşsal gelişim özelliklerini bilmesi ve eğitim öğretim faaliyetlerinde bunları dikkate alması gerekir. Çocuğu tanımadan işe koyulmak eğitim öğretimde bizi hedeflediğimiz noktaya ulaştırmaz.
Çocuklarını birinci sınıfa kaydettiren velilerimizin okulun ilk günlerinde, çocuklarının okula intibakları noktasında çok zorluklar çektiğini biliyoruz. Birinci sınıfa yeni kaydolan çocuklarımız yoğun bir şekilde okul kaygısı yaşamaktadır. Bu kaygının temel nedeni çocukların okul öncesi yaşantılarından kaynaklanmaktadır. Öğrenci eğer öğretmenini veya okulunu değiştirmediyse ondaki bu kaygı ileriki dönemlerde giderek azalacaktır. Bu bir süreçtir sabırlı olmak gerekir. Başlangıçta ağlayıp sızlayan, annesinden ayrılmayan, okulu sevmeyen öğrenci artık arkadaşlarıyla olumlu iletişim kuracak, oyunlar oynayacaktır. Üçüncü sınıfa geldiğinde onu görünce siz de şaşıracaksınız. Aynı çocuğumuz bir önceki yıl sahip olduğu çocuksu tutum ve davranışları bırakmış, sınıf ve okul kurallarını kavramış ve bu kurallara uymaya başlamıştır.
Bu çağda oyun onun için beşinci sınıfa kadar vazgeçilmezdir. Biz eğitimciler bunu bildiğimiz için, kazandırmak istediğimiz olumlu öğrenci davranışları ve birçok ders konusunun kavratılmasında oyunu araç olarak kullanırız. Bize göre çok basit bir eylem olan oyunu çocuklarımız bu çağda bir iş olarak ciddiye alırlar. Çocuk, oyunla yeni şeyler öğrenir ve hayata merhaba der. Sosyalleşmesini oyunla tamamlar. Oyunlaştırılan eğitim öğretim etkinlikleri sayesinde öğrencilerimizin çevreleriyle sağlıklı iletişim kurma becerileri gelişir.
Aynı zamanda çevresine ve arkadaşlarına da güveni artar.
Birinci sınıfa göre öğrencilerin kasları geliştiğinden bağımsız iş yapabilme becerileri de artmıştır. Üçüncü sınıfa başlayan çocuklarımızın zihinsel becerileri geliştikçe artık her konuda kendilerini rahatça ifade etme becerileri de gelişecektir. Bu dönemde somut kavramlarla ilgili akıl yürütebilir, sıralamalar yapar, problemler çözebilirler. Yeni şeyler öğrenmek, farklı işlerle uğraşmak ilgi ve dikkatlerini çeker. Yeni şeyler öğrendikçe ve yeni beceriler kazandıkça cesaretleri artar. Bu cesaretle birlikte başarmanın hazzına varmak yeni çalışmalar için onları yüreklendirecektir.
Öğrencilerimiz bazı derslerde diğer derslere göre daha başarılı olabilirler. Bu derslerde etkinliklere katılmaya isteklidirler. Başaramadığı derslerde ise kendilerini pek göstermez, geri durur, isteksiz davranırlar.
Nasıl ki parmak izlerimiz farklıysa öğrenme şeklimiz, öğrenme süremiz ve kapasitemiz de farklıdır. Yani hepimizin dünyası farklı, kabiliyetlerimiz farklıdır. Biz eğitimciler zaman zaman derslerde öğrenme sitilleri üzerine öğrencilerimizle tartışırız. Eğer bir dersi, bir konuyu öğrenmekte güçlük çekiyorsanız yenilgiye düşmemelisiniz, ben bunu yapamam diyerek olumsuz ve yersiz düşüncelere kapılmamalısınız. Başarının önündeki en büyük engel baştan yenilgiyi kabullenmektir. Yapacağımız ilk iş, öğrenme sitilimizi, kullandığımız öğrenme yöntemlerini, çalışma ortamımızı gözden geçirerek değişikliğe gitmek olmalıdır. Öğrencilerimizle bunları bu şekilde açık açık konuşuyoruz. Bu değişikliğin birçok öğrencimizde yararlı olduğunu rahatlıkla söyleyebilirim sizlere. Şu bir gerçektir ki, uygun öğrenme ortamını oluşturabildiğimizde öğrenemeyecek öğrenci olmaz. Herkes kapasite, kabiliyet ve düzeyine göre kabını doldurur.
Bu yaş döneminde, kırk dakikalık bir derste azami dikkat süresi yirmi, yirmi beş dakikadır. Ders süresi içerisinde farklı ve zengin etkinliklerle öğrencilerin ilgi ve dikkatlerini diri tutmak önemlidir. Çünkü bu dönemde çocukların ilgi ve dikkatleri tez dağılır.
Yeni programda öğrenme etkinliği eskiye göre daha fazla öğrenci merkezlidir. Öğrenci okulda birçok bilgiyi öğrenmektedir. Önemli olan bu öğrenilen bilgilerin kalıcılığıdır. Amaç öğrenciyi bilgilendirmek değil, elde ettiği bilgileri sorgulayarak yaşantı haline getirmesine rehberlik etmektir. Bu yüzden bilgileri öğrenci yaşantısıyla ilişkilendirmeliyiz. Öğrencilere bireysel veya grup çalışmalarında sorumluluk verilmeli, araştırması gereken konuyu öğretmen rehberliğinde seçmeli, bilgiye ve kaynaklara ulaşma yolunu öğrenerek araştırma yapmalı.
Sınıf, yeni bilgilerin üretildiği bir ortamdır. Sınıfta sadece başarılı değil, her düzeyde öğrenci aktif olmalı. Öğrencilerimiz burada birbirleri ve öğretmenleri ile etkileşimleri sonucunda yeni bilgilere sahip olurlar. Çocukların akran öğrenmesi dediğimiz yöntemle, birbirleriyle sağlıklı etkileşim içerisinde olduğu sınıfta bilişsel gelişimin daha hızlı olacağı bir gerçektir. Bunun için de öğretmen, öğrencilere kendilerini rahatça ifade etme, düşüncelerini paylaşma noktasında rehberlik ederek onları cesaretlendirmelidir.
Çocuklarımızın derslerinde daha başarılı olabilmeleri için işte size bazı ipuçları: Çalışmalarını yapabilecekleri sessiz, sakin, güvenli bir ortam oluşturun. Bu çok önemli. Çalışma anında dikkatlerini dağıtabilecek şeyleri ortadan kaldırın. Kardeşi varsa ondan uzak tutun. Çocuğu aşırı heyecan ve paniğe sokacak durumlara sebep olmayın. Mümkünse evde bir çalışma odası verin. Yoksa rahat ve düzenli olarak çalışabileceği bir yer ayarlayın. Zaman zaman ona hissettirmeden yaptıklarını kontrol edin. Çocuğunuzun anlattıklarını sabırla, eleştirmeden konuşması bitene kadar dinleyin. Eve geldiğinde güler yüzle karşılayın. Unutmayın tebessüm ve güler yüz birçok güçlüğü aşmada sihirli anahtardır. Ona gününün nasıl geçtiğini sorun ve dinleyin. Çocuklarınızı başkalarıyla kıyaslamayın, onlardan yapabileceklerinden fazlasını istemeyin. Onları fazlaca eleştirmeyin, ayrıntılarla uğraşmayın, çatışma ortamına sebep olmayın. Hafta içinde sık-sık misafir kabul etmeyin. Televizyon, radyo gibi araçların sesini fazla açmayın. Bir tartışma olsa bile, mutlaka sonunu tatlıya bağlayın. Çocukların yanında tartışmayın, kavga etmeyin. Zorlandıkları dersler konusunda fikirlerini dinleyin, gerekirse destek olma yollarını birlikte arayın.
Herşey gönlünüzce olsun, başarı dileklerimle...