GECELER

Koynuna alır da ısıtır beni,
Ayazda üstüme yorgan geceler.

Söyleşir benimle harfsiz, hecesiz,
Yâr–i sâdık gibi candan geceler.

Rengi hediyedir çeşm-i siyahtan,
Baktıkça yüzüme handan geceler.

Duyulur her yerde sükûtun sesi,
Başka âlemlere seyrân geceler.

Ay girmiş koynuna engin denizin,
Vuslat şarkısıyla şâdan geceler.

Bazen çarşaf gibi, bazen dalgalı
Sefine-i dile liman geceler.

Aydınlanıverir ateş-i aşkla,
Şeyda bülbül gibi nâlan geceler.

Gündüz mü gece mi diye sorarsın,
Derim, ehl-i derde sultan geceler.

(Recep ŞEN)