BİR ZAMANLAR YÂR

Nisan yağmuruyla sevda yağardı,
Gönül toprağına zülfün telinden.
Her sabah yüzünden güneş doğardı,
Aydınlanırdık biz mah cemalinden.
***
Ne zaman salınıp yollara çıksa
Ardı sıra bizi odlara yaksa,
Dönüp semtimize şöyle bir baksa,
Miskler yayılırdı bahar yelinden.
***  
O zamanlar biz de kalp taşıyorduk,
Bambaşkaydı dünya, biz YAŞIYORDUK!
Bir küçük dereydik hep coşuyorduk,
Kendi halimizde sevda selinden.
***
Şimdi hayal oldu sözler nafile,
Bir ben kaldım göçtü gitti kafile,
Alırdı gönlümü bir çift laf ile,
Ayrı düştük şimdi canan ilinden.
                (RECEPŞEN)

DİĞER ŞİİRLERİM