BENİM GELDİĞİM KÖYLER

Ulu dağlar var benim geldiğim köylerde
Dumanlı başı mavi göklere değen
İnsanın üstüne doğru inatla gelen
Karlı zirvesine geçit vermeyen
Ulu dağlar var benim geldiğim köylerde

Günler var beni geldiğim köylerde
Kar yağar tam bir hafta boyunca semadan
Dağı, bağı kaplar, esir alır beyaz yorgan
Radyosuz, ceryansız, habersiz dünyadan
Günler var beni geldiğim köylerde

Çocuklar var benim geldiğim köylerde
Başı kabak, ayağı çıplak
Çantasında küflü peynir, kuru ekmek
Gözlerinde sevgi öyle tatlı, öyle sıcak
Çocuklar var benim geldiğim köylerde

Öğretmenler var benim geldiğim köylerde
Her türlü meşakkati sabırla aşan
Kara tahta önünde ışıklar saçan
Öğrencileri için sevdayla yanan
Öğretmenler var benim geldiğim köylerde

Hayatlar var benim geldiğim köylerde
 Kıyıda köşede kalmış, pek bilinmeyen
Ankara’dan bakınca hele hiç görünmeyen
Yollarına düşmeyince bilinmeyen
Hayatlar var benim geldiğim köylerde

(RECEPŞEN)

ŞİİRLERİM SAYFASINA DÖN