Her gün bir yaprak eksilir,
Ömür takviminden...
Bir gün bakarsın,
Kuş misali pırrr diye,
Uçmuş ellerinden zaman.
Ve işte o an anlarsın;
Yıllarca ardından koştuğun
Dünya zevkleri boşmuş!
Açılır titrek ellerinde sayfa sayfa;
Bir aşk, bir sır gibi
Koynunda maziyi saklayan albüm...
Ve iki damla yaş düşer gözlerinden,
Siyah beyaz bir resmin üstüne;
O tebessüm eder, sen ağlarsın…
Vefalıydı, has adamdı dersin;
Yüreği sımsıcak sevgiyle dolmuş!
(Recep ŞEN)